Wpisz czego szukasz

Wybierz kategorie

Strona główna > Baza Wiedzy > Tworzenie planu komunikacyjnego

Tworzenie planu komunikacyjnego

Plan komunikacyjny powinien być uszczegółowieniem strategii w odniesieniu do konkretnych zadań i przedsięwzięć komunikacyjnych i realizować jej poszczególne cele. Do każdej strategii należy opracować plan komunikacyjny, który będzie stanowić operacjonalizację zapisów strategii i bazować na jej założeniach. Każdy plan powinien mieć określony cel / cele i działanie / działania zmierzające do ich realizacji, wskazanych adresatów, listę narzędzi i środków przekazu oraz dokładny harmonogram realizacji. Każdy plan powinien też zawierać oczekiwane rezultaty. Suma odrębnych działań objętych planem komunikacyjnym powinna się złożyć na realizację całej strategii.

 

1. Cele w planie komunikacyjnym

Cele w planie komunikacyjnym mogą być tożsame z celami zawartymi w strategii. Mogą też być to szczegółowe cele komunikacyjne przypisane różnym etapom konkretnego działania związanego z zarządzaniem dziedzictwem. Na przykład w przypadku tworzenia gminnego programu opieki nad zabytkami:

  • poinformowanie mieszkańców o rozpoczęciu prac nad programem (mieszkańcy powinni się dowiedzieć, czym jest program, jak będą przebiegać prace, w jakim czasie będzie tworzony, kto jest za niego odpowiedzialny i jaka może być ich rola w procesie tworzenia),
  • aktywizacja mieszkańców i włączenie ich we współtworzenie programu (mieszkańcy powinni poznać harmonogram i programy spotkań i warsztatów, dostać informację o badaniu ankietowym, jeśli jest planowane – może warto zaprosić też zainteresowane i doświadczone osoby do pomocy przy tworzeniu ankiety, prowadzenia badania), zgłaszanie propozycji i pomysłów do planu, udział w jego formułowaniu,
  • poinformowanie o głównych założeniach i możliwości udziału w konsultacjach gminnego programu opieki nad zabytkami (udostępnienie programu, być może będzie to wymagało przygotowania specjalnego dokumentu, napisanego zrozumiałym językiem, który w sposób syntetyczny przedstawi informacje i propozycje zawarte w dokumencie, zaproszenie do udziału w spotkaniach i warsztatach czy innych wydarzeniach, podczas których będą zbierane opinie na temat założeń programu, informacje zwrotne do konkretnych opinii i propozycji mieszkańców (czy zostaną uwzględnione w programie, a jeśli nie, to dlaczego),
  • prezentacja gminnego programu opieki nad zabytkami i planowanie wdrożenia (informacja o dostępności programu, zaproszenia na spotkania i warsztaty dotyczące tworzenia planów wdrożenia, pozyskania środków na realizację, udostępnienie za pośrednictwem mediów).

 

2. Grupy docelowe / adresaci – narzędzia i kanały dotarcia (środki przekazu)

Dobrze byłoby powiązać te dwie kategorie w planie komunikacyjnym. Choć część narzędzi i kanałów dotarcia może mieć charakter uniwersalny i może być skuteczna w odniesieniu do wszystkich grup docelowych, może się jednak pojawić konieczność sprofilowania środków przekazu w kontekście określonej grupy odbiorców (np. opracowanie narzędzia komunikacji z młodzieżą w oparciu o media społecznościowe, przeprowadzenie spaceru edukacyjnego po najważniejszych obiektach dla mediów, dystrybucja drukowanej wersji dokumentu za pośrednictwem poczty dla osób starszych, ulotki wręczane podczas wydarzeń, w których uczestniczą określone grupy). W planie komunikacyjnym powinny się znaleźć bardzo konkretne narzędzia spośród tych opisanych ogólnie w strategii – jeśli planujemy kampanię informacyjną, to w planie należy dokładnie określić media (np. gazeta gminna, ulotka, plakat, ogłoszenia w miejscach publicznych, prezentacje podczas określonych wydarzeń – np. na spotkaniu wiejskim, stoisko podczas wskazanych imprez – np. Dni Gminy, Dnia Seniora itp.).

 

3. Harmonogram

Plan komunikacyjny powinien też zawierać szczegółowy harmonogram rozpisany na kwartały, miesiące bądź tygodnie, w zależności od długości planowanego działania. Jeśli znane są konkretne daty wydarzeń – dobrze też przekazać je od razu do wiadomości mieszkańców, żeby zainteresowane osoby były w stanie zaplanować swój udział.

 

4. Rezultaty

Bardzo ważne jest, żeby określić swoje oczekiwania co do planu komunikacji – jakie mają być efekty jego realizacji. Na przykład w przypadku tworzenia Gminnego planu opieki nad zabytkami rezultaty można podzielić na różne kategorie: Jakiej liczby osób uczestniczących w tworzeniu planu oczekujemy (uczestnicy spotkań i warsztatów)? Ile osób powinno podnieść swoją wiedzę na temat lokalnego dziedzictwa (i jak to zmierzyć)? Jaka liczba zaangażowała się w akcję tworzenia planu przez media społecznościowe (jeśli prowadzimy kampanię informacyjną z ich wykorzystaniem)? W jaki sposób proces informacyjny zwiększył wiedzę na temat dziedzictwa i jego wartości u dzieci i młodzieży? Planując jakiekolwiek działanie informacyjne, powinniśmy określić sobie skalę jego oddziaływania. Warto też porównywać potencjalną skuteczność różnych narzędzi z wymaganymi na nie nakładami. Jeśli drukujemy ulotkę, trzeba nie tylko zaplanować nakład, ale też sposób dystrybucji – a wcześniej przemyśleć, na ile jest to efektywne narzędzie w stosunku do generowanych kosztów. Może równie skuteczna, a mniej kosztochłonna będzie akcja w mediach społecznościowych.

 

5. Ewaluacja

Realizacje planu trzeba koniecznie poddać wewnętrznej ocenie – sprawdzić jej skuteczność w odniesieniu do celów planu komunikacyjnego i oczekiwanych rezultatów. Wnioski z ewaluacji mogą bardzo dobrze posłużyć przy tworzeniu kolejnych planów komunikacyjnych.

 

Autor: Barbara Kazior

Czy artykuł był pomocny?
Powiązane Baza Wiedzy (5)
Powiązane Ścieżki działania (1)
Powiązane Dobre Praktyki (2)
Powiązane Narzędzia (1)
Powiązane Akty Prawne (0)
    Powiązane Rewitalizacja (0)
      Powiązane Publikacje (0)

        Zobacz także

        Wpisz czego szukasz