Wpisz czego szukasz

Wybierz kategorie

Strona główna > Baza Wiedzy > Ustalenia aktów planistycznych w planie miejscowym

Ustalenia aktów planistycznych w planie miejscowym

Wpis należy do kategorii:

Miejscowy plan zagospodarowana przestrzennego pełni rolę narzędzia określającego zasady i kryteria ochrony obiektów zabytkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 pkt 4 u.p.z.p., w planie miejscowym określa się obowiązkowo m.in. zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współcze­snej.

Ustalenia planu miejscowego powinny ponadto spełniać wymogi § 4.4 Rozpo­rządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakre­su projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a więc zawierać ustalenia dotyczące zasad ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej, a także określenie terenów i obiektów chronionych ustalenia­mi planu, w tym nakazy, zakazy, dopuszczenia i ograniczenia w sposobie zagospo­darowania terenów.

Jak już wskazano, zgodnie z art. 19 ust. 1 pkt 2 u.o.z.o.z., w planie miejscowym uwzględnia się w szczególności ochronę innych zabytków nieruchomych, znajdujących się w gminnej ewidencji zabytków.

Niezależnie od reżimu prawnego wynikającego z ustanowienia formy ochrony za­bytków oraz konieczności uwzględniania zabytków ujętych w gminnej ewidencji za­bytków, plan miejscowy może również wprowadzać ochronę pozostałych obiektów i obszarów z uwagi na ochronę zabytków. Takie ustalenia planu miejscowego stają się samodzielną formą ochrony zabytków. Oznacza to, że zarówno dla obszarów/ obiektów wpisanych do rejestru zabytków można ustanawiać niezależnie ochronę w planie miejscowym, jak i już po ustanowieniu ochrony w planie miejscowym moż­na dokonać wpisu obszaru lub obiektu do rejestru zabytków. W takim przypadku ostateczny reżim prawny będzie kształtowany przez oba źródła, z zastosowaniem zasady stosowania przepisów bardziej restrykcyjnych.

W planach miejscowych, oprócz wskazywania obiektów będących zabytkami, wpro­wadzane są również ustalenia dotyczące ich ochrony. W praktyce w planach miejsco­wych rozdziela się tę materię na:

  1. część informacyjną – wskazanie obiektów już obję­tych formami ochrony zabytków albo znajdujących się w ewidencji zabytków
  2. część zawierającą ustalenia – które mogą być wprowadzane zarówno jako konkretne nakazy i zakazy dotyczące zabytków, jak i jako wyznaczenie stref ochrony konserwatorskiej. Zwłaszcza te ostatnie sprawiają dużą trudność interpretacyjną, gdyż tryb ich ustanowienia nie wynika wprost z przepisów. Artykuł 19 ust. 3 u.o.z.o.z. wska­zuje, że w planie miejscowym ustala się, w zależności od potrzeb, strefy ochrony kon­serwatorskiej obejmujące obszary, na których obowiązują określone ustalenia planu miejscowego: ograniczenia, zakazy i nakazy, mające na celu ochronę znajdujących się na tym obszarze zabytków. Oznacza to, że strefy ochrony konserwatorskiej mieszczą się w formie ochrony zabytków, jaką są ustalenia w planie miejscowym.

 

Źródła prawne:

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. 2016 r. poz. 778, ze poźn. zm.).

Ustawa z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. 2003 nr 162 poz. 1568).

 

Dowiedz się więcej:

Usługa szkoleniowa na potrzeby pracowników urzędów ochrony zabytków w Polsce. Materiały szkoleniowe. Procedura administracyjna i przepisy prawnej ochrony zabytków (poziom zaawansowany), MindLab, Narodowy Instytut Dziedzictwa, Warszawa 2017.

 

Autor: Anna Fogel 

Czy artykuł był pomocny?
Powiązane Baza Wiedzy (8)
Powiązane Ścieżki działania (0)
    Powiązane Dobre Praktyki (0)
      Powiązane Narzędzia (0)
        Powiązane Akty Prawne (2)
        Powiązane Rewitalizacja (0)
          Powiązane Publikacje (0)

            Zobacz także

            Wpisz czego szukasz